YoksuN

Savrulurdum kelebek olsam en ufak esen yelinde

Afakım özlem,zırhım sessizlik,derdim sensizlik

Alabildiğine ufuk gözlerin

Takati kalmamış gönlüm ahh bir bilsen nasıl senin

İnceldiği yerleri çoğalıyor hayatımın

Mültecisiyim benden sana doğan her sevdanın

Çelimsiz günlere doğuyor puslu sabahlarım

Akasyalar gibi aceleci yolunu gözler bakışlarım

Liman da yakamoz aydınlığı elimde son sigaram

Miskinlik kol geziyor

Ahh bir anlasan sana dair kanayan her yaram

Dünyalar geçiyor içimden

Ağzımdan sövülmüş geceler çıkıyor

Ne olur mevlam al beni gönlüm paspas olup sürünmeden……..

anqelus

Hoşçakal

H üzün damlalara kesmiş semadan dökülüyordu…
O rtasındaydım sensiz başlayan ve biten hayatımın…
Ş airlik sökmez kelimeler yetmez olmuştu…
Ç uvallamaktan bıktım ya Rab;payıma düşen repliklerden…
A klım oyunlar sahneliyor parlak yalancı ışıklar altında…
K esilen roller bana ait olmadı…
A yrılık üzerimde hiç güzel durmadı,yakışmadı…
L imanıma gerçek tek bir sevda gemisi yanaşmadı…

anqelus

Fikrim yokluğuna iltica halinde
Gözlerim hayaline müptela
Işık tenimde kol geziyor
Ruhun karanlığa sevdalı
Ben sensizlikle sarmaş dolaş
Neredesin …
Çok dilesemTanrıya dualar göndersem
Rüyalarımda gerçeğime gelir misin?

anqelus

Can Kırıkları

C üssem öyle ağır ki dokunuşum son bulalı dudaklarına
A vazım öyle kısık ki çığlıklarım ulaşmaz olalı sana
N efretim öyle büyük ki kırıklarım savrulalı semaya

K inim öyle güçlü ki şefkat barınmaz artık yanımda
I zdırabım öyle derin ki bahtım kaybolmuş karanlıklarda
R uhum öyle zayıf ki
I şıksız uyandığım her sabahımda
K alemim öyle acımasız ki
L anetler yağdırırken gidişine mısralarımda
A klım öyle boş ki
R uhuna çiçekler ekerken mezarının başında
I slattığım mendiller yol olsun mevlam yollasın artık yanına

anqelus

Ötesi Yok

derin bir siyahlık artık vatanı kalbımın
süngümü düşürdümkavgamı verdım
yenik düştü sana içimden akan okyanusum
kimlikleri bana ait olmayan kelimeler özgür kalıyor
pervasız günaha girişlerim canlanıyor
tüy dökme mevsiminde onurum
nefesim her firarında
nefsim sana mesaferler koyuyor
unutuldun sevgili
kitaplar arasına sığmayacak kadar
kurutuldun sevgili....

anqelus

Kim Söyledi..?

hayat oyunmuş kim söyledi
çile çekılırse aydınlıkmış hediyesi kim söyledi
gözlerim ağlarsa yosun bağlarmış
yanaklarımdan akan yaşlarım yollar açarmış
sen fotoğraf çekerken payıma çekilecek acılar dadanmış
alnıma yazılan romanda kahramansızım yazarı böyle istedi
yanaklarımın allığı utancım değil
hayatın şamarıdır ............

anqelus

Aşk-ı İstanbuL

Başaklarımı rüzgarın öperdi seher vaktinde
Isınmaz kalbim bir bakışına yanardı
Renksiz düşlere aşina gecelerim senli sabahlara doğardı
Ay parçası yüzünde durulanırdı umutlarım
Kuzular gibi pervasız yalnız sana koşardı…..

Kestirmesi yok aşkın bilmeliydi
Aksamadan yollarım hep ona dönerdi
Dehlizlerim korkutmaz ateşim yalnız onda sönerdi
Issız korkuların kuşattığı gecelerde
Nefesi ruhumla okyanuslar geçerdi
Islanmış yanaklarım rüzgarıyla titrer
Name üstüne kalemim nameler düzerdi

Okyanustan istedim ruhunu ruhuma
Laflar dudağımdan deli gibi çıktılar
Arkasına bakan olmadı
Yalnız aşk sanki son kez bakandı
Ilık bakışların da izin ver can bulayım
Mecnun”um bırak Leyla”mı ebediyen içim de tutayım……..

anqelus / 011206